ومن چه مشتاقانه پی دیوارنگاهت به دنبال عشق میگشتم

                           ومن چه صادقانه تمام حرفهایم رابرایت گفتم

                            ومن چه عاشقانه  دل  باختم

                            وتو چه ساده مراشکستی

                            وفراموشم کردی

                            ومن بازهم به امیدتوست که مینویسم

                            ومن به هیچ کس نگفته ام که لمس دوباره دستان مهربانت

 تنها امید بودنم

 هست!

 سهم من از دوري تو چيزي جز دلتنگي به اندازه درياها ،نگاهي تاريك همچون شب هاي بدون مهتاب و لحظه هايي كه ثانيه به ثانيه ميگذرند نيست .پس اي دوست بشنو صداي دلتنگي مرا

نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن و تنهات می ذارن نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق کشین ، رحم و مروت ندارن

مثل یک غریبه پیش من نشستی من نمی شناسم تو رو

اون که هم خونه و هم بالین من بود اون تو نیستی

اون که نازنین و مهربون من بود اون تو نیستی

بوی پیرهن تو  عطر نفس تو ناشناسه

اون غزل گویی که هم نشین من بود اون تو نیستی

تو کی هستی تو کی هستی من نمی شناسم تو رو

مثل یک غریبه پیش من نشستی من نمی شناسم تو رو

نه نگاه تو شبیه اون نگاهه نه حضورت جون پناه و تکیه گاهه

فکر تو نگاهه تو یک جای دیگه است چشم تو دنبال یک رویای دیگه است

مثل یک اجاق بی شعله ی خاموش سایه ی غربت گرفتی تو در آغوش

بین ما از پل دیروز اثری نیست توی دنیای تو از من خبری نیست

می دونستم وقتی آیینه ترک خورد می دونستم

یه نگاهی تو رو از آغوش من برد می دونستم

می دونستم اون که بر میگرده خونه اون تو نیستی

اون که تا ابد کنار من می مونه اون تو نیستی

تو کی هستی تو کی هستی من نمی شناسم تو رو....

نگو که اینجا بمونم پیشت بمونم واسه چی

تو دیگه قلبی نداری عشق رو بیارم واسه کی

نگو که دلواپسمی به فکر اشکهای منی

هیچی ازم نمیدونی فقط برام حرف می زنی

اینجا بمونم واسه چی عشق رو بیارم واسه کی

رویای تو جای دیگه است برو سراغ زندگی

باز منو پیدا می کنی میون بیداری و خواب

نگو که با تو بمونم هر چی که بوده بی حساب

تو ترست از اشکه منه نترس من از تو می گذرم

فقط یادم باشه منم عشقتو از یاد ببرم

اینجا بمونم واسه چی عشق رو بیارم واسه کی

رویای تو جای دیگه است برو سراغ زندگی.

روزگار غریبی است گاه رنگها نیرنگها اهنگها فاصله به قدر هزاران سال نوری را بین انسانها میاندازد.زندگی به این معنی است که عاشقی داشته باشی و عاشقت کسی باشد که خواهان تو باشد و ای عشق بدان که تنها عاشقت هستم .

روزي هزار بار بر صفحه دل بنويس : ميان بود و نبودش تنها يک حرف فاصله است ! به همين سادگي ! ومن روز و شب جريمه سنگين رفتنت را پرداختم وجز دل که روزي هزار بار خراش افتاد کسي نفهميد که از ب بودنت تا نون نبودنت فاصله تا بي نهايت بود.

.......

دیروز با یه دسته گل اومده بود به دیدنم با یک نگاه مهربون همون نگاهی که سالها آرزوشو داشتم.اما از من دریغ می کرد گریه کرد و گفت دلش برام تنگ شده ولی من فقط نگاش کردم وقتی رفت سنگ قبرم از اشکش خیس شده بود.

دلم بد جوری گرفته...

واسه من دعا کنید.... خواهش می کنم....

براش بنويس دوستت دارم آخه مي دوني آدما گاهي اوقات خيلي زود حرفاشونو از ياد مي برن ولي يه نوشته , به اين سادگيا پاک شدني نيست . گرچه پاره کردن يک کاغذ از شکستن يک قلب هم ساده تره ولي تو بنويس .. تو ... بنويس.

اينها نتيجه ي تقدير من نبود آغاز با تو بود تقصير من نبود فكر نكن دلم برايت تنگ نمي شود فكر نكن نمي شود ببينمت يعني نمي خواهم ببينمت ببين نخواستن با نگذاشتيم كلي فرق دارد مي سپارمت به باراني كه عصر خنك آن پنج شنبه باريد و تو اسمش را گذاشتي اتفاق آشنايي ما مي سپارمت به آن دو ستاره كه ديگر مال ما نيست به تمام زيباييها برو زيبا سرنوشت را نمي توان از سر نوشت....خداحافظ....خداحافظ.

نمي دانم که دانست او دليل گريه هايم را؟ نمي دانم که حس کرد او حضورش در سکوتم را؟ و مي دانم که مي دانست ز عاشق بودنش مستم وجود ساده اش بوده که من اينگونه دل بستم...

_{شايد يه کسي شبها براي اينکه خوابت رو ببينه به خدا التماس ميکنه.شايد يه کسي به محض ديدن تودستش}

_{يخ ميزنه و تپش قلبش مرتب بيشتر ميشه!! مطمِئن باش يکي شبها بخاطر تو تو دريايي از اشک ميخوابه!!}

_{ولي تو اونو نميبيني؟؟ شايدم هيچ وقت نبيني...}

دلم براي كسي تنگ است كه چشمهاي قشنگش را به عمق آبي درياي واژگون مي دوخت و شعرهاي خوشي چون پرنده ها ميخواند دلم براي كسي تنگ است كه همچو كودك معصومي دلش براي دلم مي سوخت و مهرباني را نثار من مي كرد.

وقتی که دیگر نبود

من به بودنش نیازمند شدم

وقتی که دیگر رفت 

من در انتظار آمدنش نشستم

وقتی که دیگر نمی خواست مرا دوست بدارد 

من او را دوست داشتم

وقتی که او تمام کرد 

من شروع کردم

وقتی که او تمام شد 

من آغاز شدم 

وچه سخت است تنها متولد شدن 

مثل تنها زندگی کردن 

مثل تنها مردن!

من نشاني از تو ندارم اما نشاني ام را براي تو مي نويسم: درعصرهاي انتظار،به حوالي بي کسي قدم بگذار! خيابان غربت را پيدا کن و وارد کوچه پس کوچه هاي تنهايي شو! کلبه ي غريبي ام را پيدا کن، کناربيدمجنون خزان زده و کنارمرداب ارزوهاي رنگي ام! درکلبه را باز کن و به سراغ بغض خيس پنجره برو! حرير غمش را کنار بزن! مرا مي يابي..
 

"هر لحظه با گذشته وداع کن.
هر لحظه خود را از گذشته پاک کن.
در دنیای شناخته بمیر تا به دنیای ناشناخته راه یابی.
با مردن و لحظه به لحظه تولد یافتن
خواهی توانست زندگی را زندگی کنی و مرگ را نیز هم."

خيلي سخته توي غروب پاييز با غريبي آشنا شي اما وقتي که بهار شد يه جوري ازش جدا شي خيلي سخته يه غريبه به دلت يه وقت بشينه بعد اون بگه که هرگز نميخواد تو رو ببينه

نگاهم کرد پنداشتم دوستم دارد. نگاهم کرد در نگاهش هزاران شوق عشق را خواندم. نگاهم کرد دل به او بستم. نگاهم کرد اما بعدها فهمیدم فقط نگاه میکرد

اي كاش باران بودم تا غبار غم هايت رو مي شستم ، اي كاش نسيم بودم تا صورتت را نوازش كنم ، اي كاش گل بودم تا يكي از غنچه هايم را به تو هديه مي دادم

اما افسوس  ، نه بارانم نه نسيم و نه گل اما.... هر چه هستم تو را دوست دارم

آمد اما بي صدا خنديد و رفت ... لحظه اي در كلبه ام تابيد و رفت ... آمد از خاك زمين اما چه زود ... دامن از خاك زمين برچيد و رفت ... ديده از چشمان من پنهان نمود ... از نگاهم رازها فهميد و رفت ... گفتم اينجا روزني از عشق نيست ... پيكرش از حرف من لرزيد و رفت ... گفتم از چشمت بيفشان قطره اي ... ناگهان چون چشمه اي جوشيد و رفت... گفتمش من را مبر از خاطرت ... خاطراتش را به من بخشيد و رفت

مي گويم : دوستت ندارم دلم اما بهانه اش را مي گيرد مي گويم : بود و نبودت يکي است جاي خاليش اما احساس مي شود آن لحظه که نيست مي گويم : دست از سرم بردار دستانم مي لرزد اما وقتي مي نشيند ميان دستهايش هيچ نمي گويم

دیروز با یک دسته گل امده بود به دیدنم با یک نگاه مهربون همون نگاهی که سالها ارزو شو داشتم و از من دریغ می کیرد گریه کرد و گفت دلش برام تنگ شده ولی من فقط نگاهش کردم .. وقتی رفت سنگ قبرم از اشکش خیس شده بود

من پذیرفتم که عشق افسانه است این دل درد آشنا دیوانه است می روم شاید فراموشت کنم با فراموشی هم آغوشت کنم می روم از رفتن من شاد باش از عذاب دیدنم آزادباش گر چه تو تنها تر از ما می روی آرزو دارم ولی عاشق شوی آرزو دارم بفهمی درد را تلخی بر خوردهای سرد را